Oprichting Carnavalsvereniging “de Zwetsers”

De initiatief nemers voor de oprichting van onze carnavalsvereniging “De Zwetsers” zijn, naar wij vernomen hebben:Petro van Leeuwen, Jos Valkenburg en Peter Geboers.

 

Het was rumoerig in café De Donk. Je kon de rook snijden en vele meningen werden tegelijkertijd luidruchtig en enthousiast de ruimte in gebruld.

 

Er werd hevig geprobeerd om een carnavalsvereniging op te richten, maar de vele meningen strookten niet met elkaar.


Twee pogingen om een carnavalsvereniging op te richten werden voorheen door de parochieherder in de kiem gesmoord. De pastoor vond carnaval geen feest voor zijn parochianen, carnaval vieren was beneden de maat.

 

Zijn mening werd overduidelijk en luid, met veel krachteloze vuistslagen op de kanselrand de kerk in geslingerd en geen enkele parochiaan had het lef om daar tegen in te gaan.

 

Het dorpje had dus in de jaren zestig van de vorige eeuw geen carnavalsvereniging. Dezelfde pastoor die het carnaval tot heden uit het dorpje wist te houden, gaf buiten zijn weten en bedoeling om, de pasgeboren vereniging haar naam.

 

Vanaf dezelfde kansel had hij, de pastoor, zijn parochianen tijdens een Eucharistieviering met overtuiging en wederom luid aan hun verstand gepeuterd dat zij Zwetsers waren. Dat ging zo: “Witte wa jullie zen? “ En het werd doodstil in de kerk. Wat zouden zij eigenlijk wel zijn ?

 

Zouden zij nog in aanmerking komen voor een plaatsje in de Hemel?

 

“Jullie zijn Zwetsers, dà zijn jullie”, donderde het over hun hoofden.

 

Een zucht van verlichting steeg uit menige brave borst. Een Zwetser zijn? Nou dat gaf toch niks? Mocht van de politie ook nog. Waarom zouden zij zich hierover druk maken? Gerustgesteld en tevreden gingen zij na de mis naar huis.

 

Maar zoals overal in ons mooie Brabant, kreeg ook het Kempische dorpje import, inwoners van elders, en jawel hoor, er werd een derde poging gewaagd om legaal carnaval te kunnen vieren in het eigen dorp.

 

Na wat heen en weer gepraat in het cafe, nu rustiger, want de nieuwe inwoners kwamen met nieuwe ideeën, werd besloten om in februari 1969, met een eigen vereniging, een eigen prins en een Raad van Elf, carnaval te gaan vieren.

 

Nog voordat iedereen naar huis ging werd er een voorlopig bestuur gekozen en dit uitgelezen gezelschapje koos voor de naam “ De Zwetsers “.

 

De pastoor koos eieren voor zijn geld en nodigde Prins Carnaval, Petro dun Urste, met zijn gevolg uit om in de pastorie op carnavalsmaandag een glas wijn te komen drinken.

 

De stevige bierdrinkers zaten op het randje van hun stoel met uitgestreken gezichten een glas wijn weg te knauwen, sommigen met een samengetrokken mond. Er werd niet veel gezegd, daarvoor was het interieur van de ontvangstkamer voor de meeste Zwetsers te voornaam en toen de voorzitter aankondigde dat het tijd was om verder te gaan, stonden zij allen tegelijkertijd op, zo mooi, zo eensgezind, het leek wel of zij allen tegelijk afgeschoten werden. Eenmaal buiten werden zij weer zoals zij waren. Gewoon. Snakkend naar een pilsje.

 

Optegekend door Joop Vogel, eerste voorzitter van “De Zwetsers”

 

De allereerste actie in het kader van de oprichting van “De Zwetsers”, was het werven van leden. Daarna volgde een ledenvergadering waarin de oprichting van de vereniging een feit werd, met als voorzitter, Joop Vogel. Na deze vergadering had de carnavalsvereniging al een ledenaantal van ongeveer 150 leden.